spacer
spacer search

KLUFTERS.NL
van Klufters - voor Klufters

Search
spacer
Advertisement
Het Weer
Amsterdam
---
Amsterdam °C De Kooy °C Eelde °C Leeuwarden °C
header
Hoofdmenu
Home
Links
Otter Nieuws
Schrijf ons
Weerribben Nieuws
De Beverrat
de Ringslang
Vogels
Musea
Verblijf & Vertier
Webcams
Historische feiten
Oud Transport
Nieuwslezer
Evenementen
Inloggen
Gebruikersnaam

Wachtwoord

Vergeet mij niet
Wachtwoord vergeten?
Nog geen account?
Maak een account aan
Nieuwbrief
Blijf op de hoogte van de laatste otter feiten en abonneer u hier!

Naam
E-mail
Inschrijven
Uitschrijven
Wereld Tijd
Location
Bezoekers: 982246
 
Home arrow De Beverrat arrow Nog meer feiten

Nog meer feiten PDF Print E-mail
Geschreven door Administrator   
zondag, 15 januari 2006

De Beverrat of Nutria is een groot en zwaar dier, normaal tot een kilo of acht. De lichaamslengte is maximaal 60 cm, daarbij komt nog een staart van zo’n 40 cm. Een Zuidamerikaanse ‘subtropische’ planteneter en knager. Donkerbruin van kleur, hoewel ook kweek-variëteiten als chocoladebruin of blauwgrijs in de vrije natuur voorkomen. Het dier kan niet goed tegen vorst. Vooral niet die exemplaren, die in ‘nesten’ boven de grond leven, in plaats van in bouwen. Het is een dier dat water nodig heeft, maar dat vaak tot op honderden meters ervan verwijderd leeft. De beverrat kwam met name in de twintiger jaren voor de pels op farms in Duitsland terecht, ontsnapte en kwam vooral via de Ruhr naar Nederland. Maar later werd dit dier ook in Nederland voor de pels gehouden. Met enige regelmaat doken groepen ook op in de vrije natuur. Het dier zwemt best, en duikt ook. In vergelijking met een muskusrat – of bijvoorbeeld een bever – is het op deze terreinen toch een beetje een klungelaar

Data lengte: 400 - 600 mm
staartlengte: 300 - 450 mm
gewicht: 7 - 9 kg
 
Biotoop: Beverratten treft men zelden verder dan enkele tientallen meters van water af, maar ze voelen zich zowel op het land als in het water thuis. 
 
Voedsel:  Ze voeden zich met water- en oeverplanten, maar ook met allerlei landbouwgewassen zoals maïs en suikerbiet. Zittend op de achterpoten werkt de beverrat zijn voedsel naar binnen, dat hij met de voorpoten vasthoudt. Meestal eet hij 's nachts. 
 
Voortplanting:  Jaarlijks krijgt het wijfje - na een draagtijd van 128 à 132 dagen - maximaal 3 nesten van 4 à 12 jongen. Bij de geboorte zijn ze behaard en ze lopen al snel rond. De tepels zitten bij het wijfje opzij; de jongen worden tot 10 weken gezoogd.
 
Gedrag:  Behalve vraatschade veroorzaken ze ook verzakkingen en instortingen van oevers door hun graafwerkzaamheden. Ze maken hierin namelijk meterslange gangen of pijpen, met de ingang op waterniveau en landinwaarts een nestkamer. 
 
Kenmerken: De beverrat is zwaar gebouwd, met een brede, hoekige kop en achterpoten met zwemvliezen. De reusachtige snijtanden en de lange klauwen vallen onmiddellijk op. De ruige pels bestaat uit zacht, zijdeachtig onderhaar en lange, stijve, lichtbruine dekharen. Ze bestenden veel tijd aan het verzorgen van hun pels: met hun voor- en achterpoten en met hun tanden kammen ze zich onophoudelijk. 
 
Aantallen:  De zachte, dichte ondervacht van de beverrat vormt een commercieel belangrijke bontsoort. Rond 1930 werd het dier op tal van plaatsen in West en Midden-Europa vanuit Zuid-Amerika ingevoerd en om zijn pels gefokt. De beverrat is vrij gemakkelijk te kweken, omdat het een planteneter is en geen roofdier, zoals veel andere bontleveranciers. Zoals te verwachten was, wisten sommige exemplaren te ontsnappen, waardoor in veel streken in Europa, en zo ook bij ons, in de vrije natuur populaties ontstonden. Deze groepen verwilderde beverratten breiden zich in perioden met zachte winters gestaag uit, maar tijdens een strenge winter sterven de meeste weer. Kennelijk is het Europese klimaat voor hen net iets te koud. In strenge winters, wanneer sloten en plassen bevriezen, sterven veel beverratten de hongerdood. Vaak vindt men hen met afgevroren staart en tenen.

< Vorige   Volgende >
spacer
De omgeving
eigen020.jpg
Otter weetjes
De Otter 9

Hij staat vaak op de achterpoten, met de staart als steuntje, op de uitkijk.
Otters zijn speelse dieren. Ze jagen graag achter elkaar aan en houden schijngevechten, waarbij ze een scherp fluitend geluid maken. Een steile, besneeuwde of modderige oever gebruiken Otters graag als glijbaan. Op hun buik glijden de dieren het water in - een spelletje dat ze steeds weer herhalen.


  © Copyright 2005 by CModifications
Powered by Mambo
spacer
Laatste update: February 23, 2011, 5:09 pm