spacer
spacer search

KLUFTERS.NL
van Klufters - voor Klufters

Search
spacer
Advertisement
Het Weer
Amsterdam
---
Amsterdam °C De Kooy °C Eelde °C Leeuwarden °C
header
Hoofdmenu
Home
Links
Otter Nieuws
Schrijf ons
Weerribben Nieuws
De Beverrat
de Ringslang
Vogels
Musea
Verblijf & Vertier
Webcams
Historische feiten
Oud Transport
Nieuwslezer
Evenementen
Inloggen
Gebruikersnaam

Wachtwoord

Vergeet mij niet
Wachtwoord vergeten?
Nog geen account?
Maak een account aan
Nieuwbrief
Blijf op de hoogte van de laatste otter feiten en abonneer u hier!

Naam
E-mail
Inschrijven
Uitschrijven
Wereld Tijd
Location
Bezoekers: 989808
 
Home arrow De Beverrat

De Beverrat
De beverrat PDF Print E-mail
Geschreven door Dienst muskusrattenbestrijding   
zondag, 15 januari 2006

Geschiedenis

De beverrat komt voor in Midden en Zuid Amerika. Het dier leeft daar voornamelijk in groepen bij elkaar, bij voorkeur in legers of zelfgegraven holen in de oevers van een moerasachtige biotoop. Het dier werd in Europa ingevoerd voor de pels en in mindere mate voor consumptie. Zoals we dat ook van de muskusrat kennen bleek dat de beverrat kans zag om te ontsnappen en om zich met succes structureel in bijna heel Europa te vestigen.                


Voortplanting

Beverratten brengen ca. twee keer per jaar een worp van 5 tot 12 jongen voort die na ca. 4 maanden geslachtsrijp zijn. Volledig uitgegroeide beverratten brengen zelden worpen van minder dan 7 jongen groot, kleinere worpen komen vaak voor bij jonge nog onvolgroeide beverratten. De voortplanting is niet seizoengebonden. Dit betekent dat er middenin de winter jongen geboren kunnen worden. Alhoewel de jongen direct behaard zijn en kunnen zien, zoals de jongen van een haas, is de overlevingskans in de winter klein.


Schade

Aangezien beverratten een duidelijke voorkeur hebben voor een moerasachtige biotoop blijft de schade aanvankelijk beperkt tot vraatschade aan natuurlijke vegetatie en cultuurgewassen in de brede omgeving van zijn leefomgeving. Grotere populaties zijn in staat gebleken om naast aanzienlijke schade aan cultuurgewassen ook bepaalde plantensoorten in hun biotoop totaal uit te roeien en rietoevers te vernietigen.

Daarmee verliest de beverrat zelf zijn biotoop en wordt hij gedwongen om zich terug te trekken in zelfgegraven holen in de oevers. Zo imiteert hij het gedrag van de muskusrat en gaat een extra bedreiging vormen voor de waterkeringen.


Sporen

De beverrat laat diverse sporen achter, het meest kenmerkend zijn de uitwerpselen, ca, 3 tot 4 cm lange keutels. Deze kunnen niet verwisseld worden met andere in Nederland voorkomende dieren. Verder zijn brede wissels en afgevreten plantenresten van de beverrat goed herkenbaar. Veel van deze speurbeelden overlappen de speurbeelden van muskusratten zo ernstig dat het bijna niet mogelijk is om op plaatsen waar beide dieren voorkomen de sporen van een muskusrat er uit te halen.

Naast voedselresten kan een beverrat ook herkend worden aan zijn zelfgegraven holen, de omvang is groter en de ingangen liggen wat hoger dan die van de muskusrat.


Signalement         

De beverrat is de grootste in ons land verwilderde rat, hij kan meer dan een meter lang worden (inclusief Staart) en een gewicht van 10 kilo bereiken. De wildkleur is donkerbruin en de beharing is opvallend grof. Door zijn omvang en de stompe kop komt verwarring met een bever regelmatig voor.

Beverratten zijn zonaanbidders, ondanks dat het nachtdieren zijn zullen ze daardoor overdag zeker bij zonnig weer toch regelmatig te zien zijn.

Aanwijzingen dat er mogelijk beverratten aanwezig zijn:
Beverratten maken zogenaamde nesten in het riet, u kan dan in het riet of op de oeverkant sporen zien van 25cm breed.

 Bestrijding

Doordat steeds duidelijker blijkt dat de beverrat bezig is om zich met succes in heel Nederland te vestingen en het feit dat schade aan gewassen alsmede het risico voor de waterhuishouding veel groter blijkt dan aanvankelijk verwacht werd, is na een uitvoerig onderzoek besloten om de beverrat structureel te bestrijden. Het doel is hierbij uitroeien tot aan de grens. Momenteel wordt landelijk overlegd via welke organisatie de bestrijding het effectiefst uitgevoerd kan worden.

Bestrijding vindt voornamelijk plaats met levend vangkooien en kooien op wissels (looppaden van de beverrat) zodat andere diersoorten weer losgelaten kunnen worden.


Meldingen

Voor meldingen kunt u per rayon een e-mail sturen. Of schriftelijk aan Dienst muskusrattenbestrijding postbus 90602, 2509 LP Den Haag.


 
 Laatst gewijzigd: 16-2-2004  

Laatste update ( woensdag, 22 februari 2006 )
De beverrat en zijn overlevingskansen PDF Print E-mail
Geschreven door Administrator   
zondag, 15 januari 2006
In de afgelopen vijf jaar is de beverrat in gedeelten van Zuid-Holland steeds vaker gesignaleerd.
Aanvankelijk werd er vanuit gegaan dat dit dier zich slechts moeizaam zou kunnen handhaven in ons klimaat. Deze mening kwam tot stand omdat uit eerdere ervaringen in Limburg bleek dat beverratten in het stroomgebied van het riviertje de Roer tijdens redelijk strenge winters bijna allemaal doodvroren. De laatste jaren blijkt de beverrat echter steeds beter tegen koude winters bestand. Dit komt door vermenging van de soort met gekweekte dieren die in het wild zijn losgelaten. Vervolgens is de soort op grond van natuurlijke selectie geleidelijk beter bestand geworden tegen ons klimaat.
Uit de ervaringen van de laatste vijf jaar blijkt duidelijk dat de beverrat steeds minder last van strenge winters heeft en dat het herstelvermogen veel groter is dan aanvankelijk werd verwacht.
Nog meer feiten PDF Print E-mail
Geschreven door Administrator   
zondag, 15 januari 2006

De Beverrat of Nutria is een groot en zwaar dier, normaal tot een kilo of acht. De lichaamslengte is maximaal 60 cm, daarbij komt nog een staart van zo’n 40 cm. Een Zuidamerikaanse ‘subtropische’ planteneter en knager. Donkerbruin van kleur, hoewel ook kweek-variëteiten als chocoladebruin of blauwgrijs in de vrije natuur voorkomen. Het dier kan niet goed tegen vorst. Vooral niet die exemplaren, die in ‘nesten’ boven de grond leven, in plaats van in bouwen. Het is een dier dat water nodig heeft, maar dat vaak tot op honderden meters ervan verwijderd leeft. De beverrat kwam met name in de twintiger jaren voor de pels op farms in Duitsland terecht, ontsnapte en kwam vooral via de Ruhr naar Nederland. Maar later werd dit dier ook in Nederland voor de pels gehouden. Met enige regelmaat doken groepen ook op in de vrije natuur. Het dier zwemt best, en duikt ook. In vergelijking met een muskusrat – of bijvoorbeeld een bever – is het op deze terreinen toch een beetje een klungelaar

Data lengte: 400 - 600 mm
staartlengte: 300 - 450 mm
gewicht: 7 - 9 kg
 
Biotoop: Beverratten treft men zelden verder dan enkele tientallen meters van water af, maar ze voelen zich zowel op het land als in het water thuis. 
 
Voedsel:  Ze voeden zich met water- en oeverplanten, maar ook met allerlei landbouwgewassen zoals maïs en suikerbiet. Zittend op de achterpoten werkt de beverrat zijn voedsel naar binnen, dat hij met de voorpoten vasthoudt. Meestal eet hij 's nachts. 
 
Voortplanting:  Jaarlijks krijgt het wijfje - na een draagtijd van 128 à 132 dagen - maximaal 3 nesten van 4 à 12 jongen. Bij de geboorte zijn ze behaard en ze lopen al snel rond. De tepels zitten bij het wijfje opzij; de jongen worden tot 10 weken gezoogd.
 
Gedrag:  Behalve vraatschade veroorzaken ze ook verzakkingen en instortingen van oevers door hun graafwerkzaamheden. Ze maken hierin namelijk meterslange gangen of pijpen, met de ingang op waterniveau en landinwaarts een nestkamer. 
 
Kenmerken: De beverrat is zwaar gebouwd, met een brede, hoekige kop en achterpoten met zwemvliezen. De reusachtige snijtanden en de lange klauwen vallen onmiddellijk op. De ruige pels bestaat uit zacht, zijdeachtig onderhaar en lange, stijve, lichtbruine dekharen. Ze bestenden veel tijd aan het verzorgen van hun pels: met hun voor- en achterpoten en met hun tanden kammen ze zich onophoudelijk. 
 
Aantallen:  De zachte, dichte ondervacht van de beverrat vormt een commercieel belangrijke bontsoort. Rond 1930 werd het dier op tal van plaatsen in West en Midden-Europa vanuit Zuid-Amerika ingevoerd en om zijn pels gefokt. De beverrat is vrij gemakkelijk te kweken, omdat het een planteneter is en geen roofdier, zoals veel andere bontleveranciers. Zoals te verwachten was, wisten sommige exemplaren te ontsnappen, waardoor in veel streken in Europa, en zo ook bij ons, in de vrije natuur populaties ontstonden. Deze groepen verwilderde beverratten breiden zich in perioden met zachte winters gestaag uit, maar tijdens een strenge winter sterven de meeste weer. Kennelijk is het Europese klimaat voor hen net iets te koud. In strenge winters, wanneer sloten en plassen bevriezen, sterven veel beverratten de hongerdood. Vaak vindt men hen met afgevroren staart en tenen.

Wie ben ik ? PDF Print E-mail
Geschreven door Wereldnatuurfonds   
zondag, 15 januari 2006

BEVERRAT                          
castor coypus
Familie:Myocastoridae
 

Herkomst: zuidelijk Zuid-Amerika
Leefgebied: Langs het water
Voedsel: gras, waterplanten, vis, weekdieren
Grootte: 47 - 58 cm
Gewicht: 5 - 10 kg
Max. leeftijd: ca. 10 tot 12 jaar.
De beverrat is eigenlijk geen rat. Ook is dit knaagdier niet verwant met de bever. Hij is meer verwant aan de cavia en het stekelvarken. Hij wordt ook wel nutria genoemd: Spaans voor 'otter' (een roofdier, waarmee dit knaagdier uiteraard nog minder verwant is). De beverrat komt oorspronkelijk uit de zuidelijke helft van Zuid-Amerika: Argentinië en Chili. Ze zijn echter in diverse landen ingevoerd om hun bont. In Europa komen beverratten nu ook op veel plekken in het wild voor, doordat ontsnapte dieren hier prima kunnen leven en zich snel voortplanten. Beverratten leven in kolonies en maken uitgebreide woontunnels op droge plekken langs het water. In ons land worden ze vaak als een plaag beschouwd, omdat ze bij het maken van hun holen dijken ondergraven.

Laatste update ( zondag, 15 januari 2006 )
Wetterskip vreest oprukken van beverrat in Fryslân PDF Print E-mail
Geschreven door Friesch Dagblad   
woensdag, 16 juni 2004

Leeuwarden – Wetterskip Fryslân verwacht dat de beverrat oprukt naar het Noorden van ons land. Het waterdier wordt zo nu en dan al waargenomen in het zuidelijk deel van de provincie. De rattenvangers van Wetterskip Fryslân hebben vorig jaar echter nog geen enkele beverrat gevangen.
In het jaarverslag Muskusrattenbestrijding wordt gewezen op de ontwikkeling in Overijssel, waar in 2003 al 37 beverratten zijn gevangen. ,,Het lijkt dus aannemelijk dat de beverrat weer meer naar het Noorden is opgeschoven”, zo staat in het jaarverslag. Het is waarschijnlijk dat er de komende jaren beverratten gevangen worden in de Rottige Meenthe en de Tjongervallei. Omdat in deze gebieden de otter is uitgezet, kunnen de beverratten niet worden gevangen met behulp van klemmen. De klemmen zijn ook gevaarlijk voor de otters. Wetterskip Fryslân zal dus met kooien moeten werken, waarin de dieren levend worden gevangen. Dit is veel arbeidsintensiever.

spacer
De omgeving
eigen006.jpg
Otter weetjes
De Otter 3

Jonge otters worden na een draagtijd van 62 dagen het gehele jaar door, maar het meest op het ëind van de winter, geboren (Erlinge, 1967a). De jongen krijgen hun eerste vaste voedsel na een zoogtijd van 7-8 weken. Na 2-3 maanden gaan ze voor het eerst mee op jacht. De.jongen blijven tot een jaar bij de moeder. De otter is voornamelijk in de nachtelijke uren actief,  vermoedelijk als gevolg van verstoring en intensieve vervolging. In de meer natuurlijke gebieden zijn otters ook overdag actief.


  © Copyright 2005 by CModifications
Powered by Mambo
spacer
Laatste update: February 23, 2011, 5:09 pm